'IK ZAL WONDEREN GEVEN IN DE HEMEL
EN TEKENEN OP AARDE BENEDEN'.
Het Nieuwe Testament
Deze pagina vormt een ode aan hen die hun best gedaan hebben door de jaren heen de graancirkels in beeld te brengen. Ondergetekende volgt dit verschijnsel - sinds 2002 - naar aanleiding van zijn ontdekking van Het Urantia Boek niet veel eerder.
Niet alle onderzoekers ( 'croppies' ) hebben dezelfde mening over hun afkomst, maar de meesten vermoeden wel een spirituele bron. Het verschijnsel boeit, echter het wordt onderzoekers niet makkelijk gemaakt. Soms waren de lichtbollen - die door de jaren door verschillende mensen bij graancirkels zijn waargenomen - groot als een skippybal, andere lichtverschijnselen waren klein als een vlinder.
Soms verdwenen ze richting hemel, soms verdampten ze voor de ogen van getuigen. De meeste waren rond, ook zijn hoekige exemplaren waargenomen. Hoewel Het Urantia Boek het nergens heeft over graancirkels, behandelt de tekst wel een geestelijke orde genaamd 'De Hemelse Kunstenaars'.
Zouden de lichtbollen en de Hemelse Kunstenaars een en dezelfde kunnen zijn ?!
Hieronder enkele formaties met commentaar van ondergetekende.
AVEBURY HENGE 1994
Als we de wetenschap volgen leren we dat we het produkt zijn van een 'Big Bang', en dat we als mens, planeet een 'toevalstreffer' zouden zijn. Hoewel er vanzelf ook onder geleerden zijn die dit anders zien, is blijkbaar soms een nieuwe impuls nodig, een openbaring, die uitnodigt onze plek in het heelal anders te leren zien.
Deze 'spinneweb formatie' verscheen in augustus 1994, in Wiltshire, Engeland, het gebied waar door de jaren heen de meeste graancirkels verschenen. Deze formatie lijkt te verwijzen naar het jaar BC 7, het jaar waarin volgens de tekst Jezus van Nazareth - de God van het plaatselijke universum - geboren werd ( 21 augustus BC 7 ).
Ook is uit de tekst op te maken dat - omdat het jaar nul nooit heeft bestaan - het in augustus 1994 AD exact 2.000 jaar geleden was dat de Grote Leraar werd geboren. De formatie lijkt een vangnet uit te beelden voor allen die zich op de ontelbare werelden in tijd en ruimte bevinden, en via evolutie hun weg vinden naar een bewustere manier van leven.
CHEESE FOOT HEAD, NEAR WINCHESTER 2012
Onderstaand een graancirkel die pal naast het terrein verscheen ( 2012 ) waar de vierde editie van een populair festival - de Boom Town Fair - in Engeland gehouden werd. Deze formatie lijkt te suggereren dat de makers, onze geestelijke vrienden, ontwikkelingen als festivals waar jonge mensen elkaar ontmoeten - en tot meer waardering komen, en tot creatieve inzichten hoe het anders kan - aanmoedigen.
Twintig jaar voor de eerste editie van dit festival verscheen ook een graancirkel op deze locatie ( 1989 ), en gebeurde er iets frappants wat gezien kan worden als vooraankondiging voor het starten van een muziekfestival jaren later. Een groep graancirkel onderzoekers hoorde toen een mysterieus geluid op deze plek dat als volgt werd beschreven:
'Suddenly we all heard a sound coming towards us from the east. As we listened it grew louder and we could sense it getting closer. The sound then rotated around us, floating around the crop circle three or four times. Then the sound stopped moving, froze and positioned itself in front of us'.
Het Urantia Boek suggereert inderdaad ook dat de Hemelse Kunstenaars in staat zijn niet alleen kundig om te gaan met gewas als canvas, maar ook in staat zijn geluid te produceren.
DE HEMELSE KUNSTENAARS IN BEELD 2003
Een van de 'uitblinkers' in de hele serie was dit exemplaar. Het ziet er naar uit dat hier niet een, maar twee geestelijke orden middels een en dezelfde graancirkel worden afgebeeld. Orden die ook in Het Urantia Boek beschreven worden: De Levendragers en de Hemelse Kunstenaars.
De Hemelse Kunstenaars lijken herkenbaar aan de S vormen die iets weghebben van de messen van een tuinmaaimachine. Merk op dat 24 van de S vormen te zien zijn in het centrum van de formatie, en 20 grotere exemplaren aan de buitenzijde. Zo worden we - zo lijkt het - elegant herinnert aan het hoofdstuk (44) waarin de geheimzinnige Hemelse Kunstenaars beschreven staan.
De bollen die we steeds tussen de 'messen' in kunnen waarnemen - met de elegante plukjes staand gewas in het midden - lijken ons te willen herinneren aan verhandeling 36 - over de orde der Levendragers. Deze orde is volgens het boek verantwoordelijk voor het implanteren van het levensplasma op werelden die er in fysieke zin aan toe zijn. Voor onze aarde was dit volgens de tekst een half miljard jaar geleden.
INTERNATIONALE VROUWENDAG 2007
Op allerlei manieren lijkt de geestelijke wereld steeds weer duidelijk te maken dat moed, progressie onzerzijds op prijs gesteld wordt. Vijfenzeventig dagen na de officiele ( 96e ) Internationale Vrouwendag, die viel op 8 maart 2007, verscheen op 22 mei dat jaar deze formatie die aan duidelijkheid niets te wensen overlaat.
In mijn onderzoek stuitte ik op een citaat op de website www.vrouwendag.nl :
'De oorsprong van Internationale Vrouwendag ligt in een staking in de Amerikaanse textielindustrie, op 8 maart 1908 ( 99 jaar voor 8 maart 2007, RZ ) eisten vrouwen in deze industrie een 8-urige werkdag, betere werkomstandigheden en kiesrecht.'
Ook in juni 2003 verscheen een soortgelijke graancirkel, exact 205 weken voor onderstaande formatie...
Getallen als drie, zeven en twaalf zijn door de jaren heen frequent gebruikt door de makers om ons - zo lijkt het - op een spoor te zetten richting 'de oorsprong der dingen'.
Een citaat uit Het Urantia Boek over de positie van vrouwen door de millennia heen :
'Zolang de man jager was, stond hij tamelijk vriendelijk tegenover de vrouw, maar na de domesticatie van dieren ( .. ) behandelden vele stammen hun vrouwen op schandelijke wijze; veel te veel zoals hun dieren. De brute wijze waarop de vrouw door de man werd behandeld vormt een van de zwartste bladzijden uit de geschiedenis van de mensheid.'
( HUB, verhandeling 69 )
HET WONDER VAN DE BRODEN EN VISSEN 1999
De gebeurtenis van dit wonder zou zich volgens HUB op 30 maart AD 29 hebben voltrokken. Door de serie heen zijn diverse graancirkels verschenen die naar dit bijzondere incident verwijzen. In termen van uiterlijk was dit één van de indrukwekkendste formaties in de periode waarin dit fenomeen zich voltrok ( 1978 - 2021 ).
Merk op dat het aantal cirkels in deze formatie lijkt te verwijzen naar het jaar waarin het plaatsviel. De formatie werd door twee Duitse onderzoekers ontdekt in de ochtend van 6 augustus 1999 terwijl ze rondreden om te zien of er nieuwe formaties waren verschenen. Een uur later arriveerde de eigenaar van het land, die niets moest hebben van dit verschijnsel en iedereen wegjoeg. Ondanks dat men hem ruim geld bood ter compensatie.
Gelukkig was een derde onderzoeker juist in de buurt in een vliegtuigje en kon hij worden ingeseind. Zo kon dit kunstwerk voor het nageslacht bewaard blijven. De formatie wordt als een van de complexere formaties beschouwd, ze had diverse lagen die elegant in elkaar waren gewoven, en werd daarom ook wel The Basket ( de Mand ) genoemd.
Interessant is ook dat deze formatie precies drie jaar en drie weken voor een andere belangrijke graancirkel verscheen : de Crooked Soley formatie van augustus 2002.
PS : De suggestie dat deze twee formaties mogelijk naar genoemde gebeurtenis verwijzen is de mening van ondergetekende, en niet van alle graancirkel onderzoekers (RZ).
EEN ANDERE VERSIE ( uit 2011 ): meer refererend, zo lijkt het, aan de moderne kunst .
SRI YANTRA FORMATIE OREGON 1990
Dat Het Urantia Boek en fenomenen als graancirkels, verlichte leraren als J. Krishnamurti, de legendarische Swami Yogananda, Osho en anderen iets met elkaar te maken moesten hebben werd voor ondergetekende al vroeg in zijn onderzoek duidelijker. Toch noemen geestelijke leraren zelden of nooit dat onze aarde een naam zou hebben.
Waarom niet?!
In Het Urantia Boek wordt frequent het woord 'mandaat' gebruikt. Kortom, de geestelijke auteurs van de tekst konden niet alles opschrijven wat ze maar wilden. Hetzelfde geldt, zo lijkt het, voor leraren als Osho en Krishnamurti.
Onderstaande clip biedt verslag van het verschijnen van een enorme Sri Yantra in een harde rivierbedding in Oregon, zeven maanden na de dood van de Indische leraar Osho, die op vele duizenden intellectuelen wereldwijd een grote invloed gehad heeft, en van 1981 tot 1985 in Oregon leefde.
https://www.youtube.com/watch?v=6hFniHGO-I0
Dit kunstwerk lijkt een hommage te zijn geweest aan Osho, mijn eerste spitituele leermeester (1979 -1989).
De formatie toont ook dat niet alleen op een zachte ondergrond als graan maar ook op harde rivierbeddingen als deze de in Het Urantia Boek beschreven orde der Hemelse Kunstenaars hun kunstjes kunnen vertonen.
7 JULI 1996 JULIASET NABIJ STONEHENGE
Deze formatie was een van de weinige die overdag verscheen, en pal bij een drukke verkeersweg. Rond tien voor zes ontstond deze formatie. Onderzoekster Lucy Pringle sprak een ooggetuige m.b..t. het ontstaan van deze formatie, die beschreef hoe zij en andere getuigen waarnamen dat een soort actieve wolk van stof vrijwel alle zicht op wat er gaande was in het veld ontnam. Na een minuut of twintig kwam deze complexe cirkel tevoorschijn.
Ook vlogen twee piloten kort voor het verschijnen, en niet lang erna, over het bewuste veld en konden zo getuigen van het vreemde gegeven dat de cirkel in zeer korte tijd moest zijn gemaakt.
Deze cirkel lijkt ook te verwijzen naar het merkteken van de Schepper-Zonen (21) van het grootuniversum, zoals Het Urantia Boek ze noemt, de geestelijke leiders van de plaatselijke universa. Via de verschijningsdatum - 7 juli 1996 - wordt ook speels naar genoemd getal verwezen.
2000 , 1 AUGUSTUS. LOKATIE : ALLINGTON DOWN, WILTSHIRE
Dit was een van de weinige formaties die een heel andere 'vibe' hadden, dan de elegante, liefde en positiviteit uitstralende modellen die in de meeste formaties sprak. Deze formatie lijkt te refereren aan waar
we als mensheid juist sinds kort weer mee worden geconfronteerd : oorlog en ellende. Deze
graancirkel verscheen merkwaardigerwijs ook een dag of tien voor een Russische onderzeëer ( de Koersk ) verongelukte door ontploffende torpedo's, waarbij 100 plus mensen omkwamen.
Het was een van de weinige graancirkels - net als een formatie die een jaar later zou verschijnen -
die vermoedelijk op een gebeurtenis in de toekomst anticipeerde. 'TIJD' lijkt voor zowel geestelijk ontwikkelde mensen
( 'verlichte leraren') als ook voor ''onze geestelijke vrienden' in de Bovenwereld op een of andere wonderbaarlijke wijze samen te vallen met heden en toekomst.
1999 NABIJ SILBURY HILL . DE ORIGAMI ; 27-28 juli 1999
Een groepje Japanners kreeg eind juli 1999 het idee via meditatie en het maken van muziek een verzoek aan de makers te formuleren voor een nieuwe graancirkel. Hiertoe zaten ze in een reeds bestaande formatie, en toen de leider
van de groep - ene Maki Masao - die dag, 27 juli 1999, op zijn Okarina (Japanse fluit) speelde verscheen plotseling een lichtbol schuin boven en achter Masao, waarop wat van de deelnemers aan dit experiment in koor 'WOW, look at that!' riepen. De lichtbol - ter grootte van een skippybal - bleef blijkbaar enkele seconden hangen, en verdween toen weer.
De Nederlandse onderzoeker Bert Janssen intervieuwde Masao later en nam zijn verklaring op in de door Janssen gemaakte video documentaire 'Contact'. De Japanners hadden blijkbaar een viervoudige wens geformuleerd de dag ervoor. Een had betrekking op de tijd dat een nieuwe formatie moest verschijnen (binnen 24 uur ). Een tweede verzoek betrof de lokatie: ten Westen van waar ze zich bevonden en (3) binnen redelijke afstand van hun plek. De vierde wens betrof de inhoud van de nieuwe formatie. Deze zou iets moeten hebben van een Japans symbool.
Aldus reed Masao in de ochtend van 28 juli 1999 naar het vliegveld om te beluisteren of er al iets gevonden was. Zo hoorde hij iemand die net terugkwam van een vlucht spreken over een Oosters symbool, waarvan de persoon in eerste instantie de naam niet kon thuisbrengen. Uiteindelijk viel zo het woord 'origami' en werd duidelijk dat het gebed van de Japanners verhoord was.
De Britse onderzoeker Stuart Dike schrijft op zijn website hoe op de avond van de 28e juli, terwijl ze om de formatie heenliepen, de zon een beeldschone, veelkleurige krans toonde. Ook schreef hij : 'What was to follow was simply breathtaking, as the sun started to set the cloudformations started to create some dramatic shapes, with gorgeous red colours reflecting off the sun. But is was not, until we arrived home, realized that the evening of 28th July was part of a lunar eclipse, and that this marvelous display was repeated right across the country.'
(Robert) : Het was juist het eigen onderzoek dat me ervan overtuigde dat er inderdaad iets bijzonders aan de hand was met de graancirkels. Immers was de leider van de Japanners in eerste instantie een non-believer in het fenomeen, en kwam hij in eerste instantie naar Engeland om het fenomeen te ontmaskeren (in dat jaar of al eerder). Ik kon het antwoord van de cirkelmakers - die bepaald niet bekend stonden als Sinterklaas - niet plaatsen in relatie tot de wat arrogante ( of nonchalante) houding van Masao.
Wat meer studie van het orgami fenomeen bracht zo het werk van kunstenaar Akira Yoshizawa in beeld, en ook de gewoonte om papieren kraanvogels te vouwen, die volgens de legende mensen, wanneer ze er meer dan 1000 vouwen althans, recht geeft een wens te doen.
Zo stuitte ik op het mooie verhaal van het Japanse meisje Sadako Sasaki, geboren in 1943, en dus twee jaar toen de bom viel op Hiroshima, die in de jaren na de oorlog het vredessymbool werd ten faveure van het statement
'NOOIT MEER KERNWAPENS'.
Zij stierf uiteindelijk op 25 oktober 1955 aan leukemie ten gevolge van de straling van de atoombom.
2000 19 JUNI, ALTON BARNES, VK
Dit exemplaar was een wel heel duidelijk statement van de Bovenwereld aangaande de weg die onze geestelijke vrienden ons graag zien gaan. Ook was ze natuurlijk uiterst relevant, net als de origami, voor deze tijd.
We zien hier zestien dodelijke wapens zoals ze honderden jaren geleden werden gebruikt: speren, waarvan echter de punten zijn afgebroken op zo'n manier dat ze een bloemmotief vormen.
Verrassend ook aan het bestuderen van deze kunstvorm is, dat je er jaren naar kunt kijken, maar dat soms pas dan
'het dubbeltje valt' zeg maar.
